Het is te gemakkelijk om dit jaar de weergoden de schuld te geven. De voorverkoop liep al niet superlekker maar de dagkaarten op zaterdag deden het daarentegen wel weer goed. De eerste festivaldag had meer aanloop dan dag twee waar toch niet misselijke namen zoals Alanis Morrissette, Tom Jones en Patti Smith hun opwachting maakten. Artiesten ook die de laatste jaren in Nederland niet echt de deuren van de venues plat liepen. Hoe is het dan te verklaren dat de zaterdag met ondermeer Lenny Kravitz, Soundgarden-zanger Chris Cornell, Wolfmother en Beth Hart beter liep? Notabene namen die de afgelopen maanden nog fier op de Nederlandse podia stonden.
Beth Hart. Foto: Hans Kreutzer
Lenny Kravitz. Foto: Hans Kreutzer
Ed Kowalczyk. Foto: Hans Kreutzer
Als je puur naar de bezetting kijkt, overstijgt Bospop veel grote festivals in Nederland. De variatie is groot, de kwaliteit over de gehele linie erg hoog. Wellicht heeft het met de identiteit van Bospop te maken. Het festival in het Noord-Limburgse Weert groeide de laatste jaren uit van een regionaal festival tot een landelijk fenomeen. Maar als je over de weiden van Bospop loopt, lijkt het aantal regionale bezoekers in de meerderheid. Op de een of andere manier lukt het Bospop maar niet om een consistente groep volgers voor een retourtje Weert te enthousiasmeren. Pinkpop pakte na een aantal mindere jaren de handschoen op en verjongde rigoureus. De combinatie van jonge acts die dicht tegen het 3FM luisterpubliek aanschurken, gecombineerd met een aantal A-acts heeft gewerkt. Ook afgelopen mei toen eigenlijk alleen Bruce Springsteen een naam van buitencategorie was.
Cesar Rosas van Los Lobos. foto: Hans Kreutzer
Andrew Stockdale van Wolfmother. Foto: Hans Kreutzer
Eli 'Paperboy' Reed. foto: Hans Kreutzer
Maar een kaartenmagneet zoals Lenny Kravitz vult in zijn eentje gemakkelijk venues als Ahoy of Ziggo Dome. Wellicht ook Tom Jones nog altijd. Wat je Bospop wellicht een beetje kan verwijten is dat de programmering per jaar onvoorspelbaar. Maar anderzijds maakt dat juist zo verrassende aanbod deze twee Noord-Limburgse dagen in juli zo bijzonder. Wat te denken van Los Lobos die op zaterdag een werkelijk sublieme gig afleverde. Zo ook Lenny Kravitz, die met een retestrakke Amerikaanse show het terrein verlichtte. Op dag 1 waren er sowieso weinig muzikale dissonanten. Wolfmother en Chris Cornell (geheel akoestisch) zorgden voor vocaal vuurwerk met de achteruitkijkspiegel gericht op classic rock. In de tent kreeg na Los Lobos het in Nederland vrij onbekende maar muzikaal excellerende Los Lonely Boys de zaak op gang.
Kenny Waybe Shepherd (links op de foto). foto: Hans Kreutzer
Opeth. foto: Hans Kreutzer
The Cult. foto: Hans Kreutzer
Op dag 2 zorgde Tom Jones voor de grootste verrassing. Uitgerekend de man die geprogrammeerd stond rondom het gitaargeweld van Opeth, The Cult en Adrenaline Mob, wist met een uitgekiende setlijst en een werkelijk fenomenaal band de zaak aan het rollen te krijgen. Nog wel op een dag dat de regen regelmatig rijkelijk naar beneden kwam. Dat had eerder Patti Smith danig gehinderd al ging het veld om bij haar hits Because The Night en Gloria, haar bekendste hits en beiden cover van respectievelijk Bruce Springsteen en Them. Waar Smith grillig was, bleek Gavin DeGraw een adequate maar ook redelijk saaie performance af te geven. Dit in tegenstelling tot de slotacts The Waterboys en Alanis Morrissette die wellicht over hun commerciële hoogtepunt heen zijn maar amechtig aanklampen bij de nieuwe generatie en beiden een rake performance leverden. Wellicht moet Bospop dat ook doen. Of juist niet? Het afgelopen weekeinde zal de festivalorganisatie in ieder geval de nodige kopzorgen hebben bezorgd en dat is gezien de rake programmering niet terecht.
Alanis Morrissette. foto: Hans Kreutzer
Los Lonely Boys-fan. foto: Hans Kreutzer
Mike Scott van The Waterboys. foto: Hans Kreutzer
