01 apr

Jack White in Nashville

Het eerste soloalbum Blunderbuss van Jack White zal eind april verschijnen. Maar gisteravond liep hij warm in zijn eigen studiocomplex Third Man Records in Nashville. Muziek.nl was er exclusief bij. In Muziek.NL Magazine nr 2 kun je een interview met de man lezen.


 

En daar stond hij dan. Trots als een pauw en omringd door vrouwelijk schoon. Jack White III, of gewoon Jack White, presenteerde gisteravond zijn eerste soloalbum die eind april zal uitkomen. Ik kan U verklappen. Blunderbuss, want dat is de titel, mag je nu al wegschrijven als een heus meesterwerk. Alles komt op deze plaat samen. Zijn succesperiode met The White Stripes, zijn harde gitaarwerk van The Dead Weather en het melodieuze van The Raconteurs.

In Nashville heeft White zijn eigen wereldje geschapen in de vorm van een vinylwinkel, een geweldige studio en een ruimte waar hij zelf los kan gaan of bands kan uitnodigen. Third Man Records is de naam van het complex en het ziet er werkelijk waanzinnig uit. Gisteravond gaf hij een presentatie maar niet in de zin van een doorsnee event. Nee, meneer White speelde maar liefst twee sets met twee verschillende bands: een vrouwenband en een mannenband. Hoe simpel kan het zijn. White had zich voor deze feestelijke avond in een lichtblauw maatkostuum gehesen en ook de dames waren daar smaakvol op aangepast. Het is typisch white om gewoon twee volledig andere collectieven te gebruiken maar het werkt vol. De dames spelen noeihard, vol passie en compromisloos. White is met hen op zoek naar een bepaalde stijfheid in zijn muziek. Dat leidde in de eerste set tot een parade van mooie songs die op Blunderbuss staan maar ik nummers uit een eerdere periode.

Toch opende hij stoer met de White Stripes-classic Dead Leaves and the Dirty Ground. Op Missing Pieces en Sixteen Saltines waren het voraal White's gitaaruitspattingen die de aandacht trokken en de op een bijna punkachtige manier spelende ritmesbasis van drumster Carla Azar (PJ Harvey) en contrabassiste Bryn Davies. Het eerste rustpuntje was het Love Interruption, de eerste single van Blunderbuss. Daarna kwam materiaal van The Raconteurs en The Dead Weather aan de beurt met respectievelijk Top Yourself en Blue Blood Blues. Tussendoor kletste White de aanwezigen de oren van het hoofd. 'Mijn moeder is special hier naartoe gekomen mij te zien. Als dan bracht ze een groene handdoek mee. Dankjewel man!' Het kleine oude dametje vooraan het podium was meteen het middelpunt van de belangstelling.

Voor de tweede set verwisselde White zijn band compleet en hees hij zichzelf in een strak zwart T-shirt en een streepjesbroek. Zijn mannengroep oogt minder frivool maar speelt daarentegen strakker en puntiger. Die club mocht hun tanden zetten in de White Stripes-classic My Doorbell . Daar misstond de weelderige nieuwe track Weep Themselves To Sleep geenszins. Met Steady As She Goes en het onvermijdelijke Seven Nations Army werd afgesloten. Bijna althans want White kwam nog terug om een tranentrekkende versie van Leadbelly's Goodnight Irene te vertolken. Het was de kers op de taart van een perfecte avond waaruit bleek dat White werkelijk in topvorm is. Conclusie: haal hem snel over naar Nederland voor de grote festivals.

Jack White: gezien en gehoord, gisteravond in The Third Man Studio in Nashville.

Laatst aangepast op donderdag, 05 april 2012 16:36
Beoordeel dit item
(0 stemmen)
Jean Paul Heck

Hoofdredacteur Muziek.NL
Leeftijd: 47
Favoriete genres/specialiteiten: Classic rock

Laat een reactie achter

Zorg ervoor dat u de verplichte (*) velden invult waar dit is aangegeven. HTML code is niet toegestaan.

Laatste CD Reviews

  • SinĂ©ad O'Connor
  • I'm Not Bossy, I'm The Boss
  • Adam Cohen
  • We Go Home
  • Joe Bonamassa
  • Different Shades Of Blue
  • Interpol
  • El Pintor
  • Lenny Kravitz
  • Strut
  • Volg ons ook op:

    FacebookTwitter