Met March Of Ghosts levert het Noorse neo-proggezelschap Gazpacho hun zevende studioalbum af. In plaats van een volledig conceptalbum af te leveren zoals het voorgaande album was, dwaalt het nieuwe album tekstueel en muzikaal langs een avondje gedachten aan vervlogen tijden. Nog steeds conceptueel, maar meer verpakt in korte verhaaltjes. En het werkwoord ‘dwalen’ mag u dubbel opvatten.
Want het album van deze band die ooit het podium mochten opwarmen voor bands als Marillion berust op die steeds opnieuw opkomende sferen die een dergelijke gedachtengang van de fictieve ik-persoon mag beleven op een dergelijke avond. Zanger Jan-Henrik Ohme mijmert vooral en weet nergens echt te pakken, alsof een stemmetje in je hoofd wat blijft zeuren en niet weg wil gaan. Niet dat hij slecht zingt, maar het geheel komt daardoor minder volwassen over om het maar een naam te geven. Er wordt veel aandacht gegeven aan de muziek op March Of Ghosts, maar het lijkt allemaal wat ongeïnspireerd op de luisteraar over te komen. Alsof de traagheid van het geheel een bewuste keuze van de band is geweest lijkt het rustige resultaat meer op een overdreven perfectionistische poging om een geestestoestand dan wel reminiscentie weer te geven dan om echt te musiceren. Goed, Gazpacho slaagt hier dus in. Het resultaat is echter dat de nummers nogal op elkaar gaan lijken, zeker als je dezelfde melodie meermaals laat terugkomen op het album.
Maar ik denk dat echte fans van Gazpacho wel zouden kunnen leven met deze uitstap van de Noren. De gelaagde composities vergen wat extra aandacht maar zijn ook zeker niet slecht of middelmatig te noemen en de in vier delen opgedeelde track Hell Freezes Over mag toch wel als hoogtepunt gezien worden van March Of Ghosts. Ook een nummer als Mary Celeste is erg mooi. De toevoeging van vele geluiden in de opname en wat folkloristische geluiden in sommige tracks maken het album geloofwaardiger en de uitvoering en productie zijn prima in orde. We de band niet goed kent doet er wel goed aan om het album eerst goed te beluisteren, want vuurwerk mag je van Gazpacho op deze plaat niet verwachten.
Label: Kscope/ Peaceville
Speelduur: 48:13 minuten
Website: www.gazpachoworld.com
