Leonard Cohen is een meester in het aan de kaak stellen van het begrip ‘sterfelijkheid.’ Maar op zijn nieuwe album kruipt toch meer dan eens humor en leefplezier naar boven. Cohen is nooit een vrolijke jongen geweest. Wellicht dat zijn laatste concertreeksen om die reden dan ook met zoveel enthousiasme werden ontvangen. Want opeens stond daar een man die zich publiekelijk kostelijk vermaakte. Een plezier dat hij heeft meegenomen naar de studio en dat levert werkelijk een verbluffend mooi album op. Old Ideas is met afstand zijn meest consistente album sinds Various Positions uit 1984. Wat dat betreft liggen er parallellen naar Bob Dylan’s meesterwerkTime Out of Mind uit 1997 dat hem een verdiende revival opleverde. De nu 77 jarige Cohen en dichter bij de dood dan ooit. Maar Old Ideas klinkt nergens narrig of donker. De dood is er altijd bij Cohen maar tegelijkertijd verder weg dan ooit. Het is goed dat hij de synthesizers die voorganger Dear Heather (2004) toch danig verpeste, overboord heeft gegooid. De instrumentaties op Old Sea zijn geraffineerd en ondermeer popproducer Patrick Leonard (Madonna/Roger Waters) heeft de stem Cohen in een passend kader gezet. Niet dat we geen elektronica horen op dit werkstuk maar ze zijn dienend. Sommige nummers zijn blues georiënteerd en vooral Leonard’s melodie in Show Me The Place springt er uit. Daarnaast staat het donkere, haast sinistere Darkness dat Cohen hier met zijn toerband uitvoert. Als tekstschrijver is Cohen op Old Ideas op zijn allerbest. Pak bijvoorbeeld de zin het swingende Anyhow: ‘Mirrors don’t lie. But crazy has places to hide in. Deeper than saying Goodbye.’ Het is zomaar een ijzersterke frase uit de tientallen die hier voorbijkomen. Old Ideas is een overwinning van de zinnen en meteen het eerste meesterwerk van 2012.
Label: Sony Music
Tijdsduur: 41.27 min
Meer informatie:www.leonardcohen.com
