Met diverse grote namen van bands waar de leden van deze supergroep afkomstig van zijn was het natuurlijk gemakkelijk om te speculeren over een eventuele toekomst van het project Barren Earth. Ik noem slechts namen als Amorphis, Mannhai, Kreator, Moonsorrow, Circus of Flesh of Chaosbreed en menig metalhart zal harder gaan kloppen. Op hun eerste EP Our Twilight uit 2009 en op de –terecht- bekroonde eerste langspeler Curse Of the Red River van een jaar later liet het zeskoppige gezelschap al een erg mooie mix horen van melodieuze deathmetal met daarin folk, jaren zeventig progrock en zelfs doom. Nu, krap twee jaren later, levert het gezelschap een opvolger af, waarvan ik verwacht dat het album weer hoog in de jaarlijsten van de metalliefhebbers zal gaan eindigen.
Want in plaats van door te slaan in één enkele stijl of te vervallen in simpele herhaling is op The Devil's Resolve geen enkele sprake. De plaat klinkt dieper, meer uitgewogen en vooral een stuk meer geëvolueerd dan je mag verwachten na twee jaren. Zeker als je nadenkt over de tijd die de artiesten nog in hun 'gewone' bands hebben gestoken de afgelopen tijd. Nu heeft deze supergroep afgelopen jaar wel een succesvolle toer door Europa en zelfs Noord Amerika gehad (samen met landgenoten Finntroll en Ensiferium) en heeft dat de honger naar meer waarschijnlijk aangewakkerd. Dus horen we de zware gitaren, doomy grunts afgewisseld met heldere vocalen en moogs en mellotrons weer terug. Negen tracks lang speelt de band met een niet aflatende brok energie de sterren van de Finse hemel. De afwisselingen zijn wat intenser dan op de voorganger, vocalen worden meer uitgediept en inderdaad is er meer sprake van een zeventiger jaren progressief karakter in de opbouw van tracks. Toch weet de groep –wellicht mede door de excellente productie van de hand van metalgrootmeester Dan Swanö (Opeth/ Katatonia)- niet te vervallen in een slap aftreksel van zichzelf. Zo is het gitaarwerk van Sami Yli-Sirniö gewoon meesterlijk te noemen en drumt Marco Tarvonen alsof zijn leven afhangt van de strakheid van zijn spel. Het album kent geen enkel slecht nummer, maar persoonlijke favorieten zijn toch wel tracks als As It Is Written (met een doedelzak-gastoptreden van ex-Korpiklaani's Hittavainen) of de Amorphis-achtige opener Passing Of The Crimson Shadows. Maar naarmate het album meer wordt beluisterd blijkt elke track op zich toch echt briljant. Nu geen speculaties, maar een uitgangspunt. Ik kijk alweer uit naar een derde album van Barren Earth... Maar voorlopig is het genieten geblazen met The Devil's Resolve.
Te verkrijgen vanaf 12 maart op cd en lp.
