Patti Smith is als geen andere Amerikaanse artieste in staat om door de dringen tot de donkere plekken van de ziel. Dat doet ze al decennia lang, zo ook op haar nieuwe werkstuk Banga. Het is een album geworden waarop haar soms hulpeloos klinkende stem uitstekend tot zijn recht komt. Pak bijvoorbeeld de track This Is The Girl. Het is een eerbetoon aan Amy Winehouse, een collega die ze nooit ontmoette maar wellicht daardoor weet zij perfect het verloren gevoel van deze gevallen ster te projecteren. Het is ook niet zo gek dat ze Winehouse deze eer geeft. Smith groeide zelf op in een wereld vol pure R&B met voorbeelden zoals The Supremes, Chantels en Ronettes en worstelde met dezelfde drugs en drankproblemen. Ze eert overigens op Banga meer van haar heldinnen. Zo karakteriseert ze in het prachtige Maria de actrice Maria Schneider. De zoektocht naar avontuur maakt van haar eerste album met origineel werk in zeven jaar, een mooie trip naar het verleden. Wat Banga vooral zo sterk maakt, is de urgentie die bijna van elke song afdruipt. Ze krijgt in de kantlijn hulp an Television-gitarist Tom Verlaine maar wast het varkentje voornamelijk in haar uppie. Nou ja, met gitarist Lenny Kaye, drummer Jay Dee Daugherty en bassist Tony Shanahan heeft ze een onverschrokken band tot haar beschikking die mede de rake sound van Banga bepalen. Hoogtepunt is het ruim 10 minuten durende Constantine’s Dream met een bijna apocalyptisch einde. Voor wie dacht dat we Smith kwijt waren is Banga een lesje van nederigheid.
label: Sony Music
Meer informatie: wwww.pattismith.com
