music

Eerlijk zijn Leo Blokhuis en Ricky Koole wel in het openingswoord van deze dubbelaar Back on Track. Eerder compileerde het duo er lustig op los op Sleeping Beauties en Lost & Found. Daar hing wel het vehikel van de theatertoertjes Harmonium en Laagland aan vast. Aangezien de twee dit jaar niet samen de Nederlandse podia afgaat, is er nu een verzamelaar gemaakt waarbij puur persoonlijke voorkeur het leidmotief is. ‘We hebben niet gezocht naar een ander verband tussen deze liedjes dan dat wij ze mooi vinden.’ Het fijne boekje dat is bijgesloten dient voor de gemiddelde luisteraar als een aardige routeplanner. De twee albums zijn niet naast een tijdslijn gelegd en genres spelen op het eerste gezicht al helemaal geen rol. Dat het duo fijnproevers zijn wisten we al wel. De meeste keuzes zijn dan ook zeker te verdedigen al blijft het kiezen van albumtracks immer arbitrair. Waarom staat het in Nederland nog vrij onbekende Cloudmachine op CD 1 tussen Chet Baker en Johnny Cash in? Simpelweg omdat Safe Haven van Ruud Houweling gewoon een puike song is die hout snijdt. Ik moet eerlijk bekennen dat ik sommige tracks ook niet kende en was zodoende verrast door Blue River van het trio Danko, Fjeld & Andersen. Ook is mooi op het eerste schijfje is toevoeging van Little Richard’s I Don’t Know What You’ve Got But It’s Got Me met een jonge Jimi Hendrix op gitaar. Doordat opnames uit 2008 worden afgewisseld met een studiotrack die 1954 werd opgenomen (My Funny Valentine van Chet Baker) moeten de oren behoorlijk schakelen. Zo ook op CD 2 waar de jeugdige Bertolf is weggezet tegen de rauwe jaren 60 klanken van Moby Grape. Nee, een gemakkelijke luisterervaring is Back on Track allerminst. Maar juist daar schuilt de schoonheid. Jawel, dit is een ontdekkingtocht van grote klasse.

Het album is komende maand exclusief bij de Volkskrant te verkijgen.

Label: Universal Music
Tijdsduur: 123 minuten