music

Voor velen is Gregg Allman een held. De man die die southern rock definieerde. In een grijs verleden deed hij dat samen met zijn broer Duane die in 1971 overleed. Daarna nam hij de band The Allman Brothers op sleeptouw. Een belangwekkende groep die de contouren uittekende van  hoe een jamband toch succesvol kan zijn. Blues was altijd de leidraad. Hierbij kwamen stijlen Chicago-blues, delta-blues, swamp, Appalachian en country immer aan bod. Op Allman’s eerste solo-cd in 14 jaar schiet hij meteen raak. Dat heeft veel te maken met Allman zelf maar ook met de band die producer T-Bone Burnett meebracht. Bassist Dennis Crouch en drummer Jay Bellerose bewezen op Raising Sand van Robert Plant en Alison krauss dat ook door T-Bone Burnett werd geproduceerd, wat hun meerwaarde kan zijn. Maar ook de aanwezigheid van pianist Dr. John en de jongere maar zeer ervaren gitarist Doyle Bramhall II zorgden ervoor dat Allman zijn songs met een vijfsterrenband kon opnemen. Hij boog zich over elf songs uit het songbook van de blues. Veelal vergeten liedjes die in zijn handen een nieuw leven krijgen. Er staat slechts 1 originele compositie (Just Another Ride) op maar wat Allman doet met het oude repertoire is soms magisch. Voeg daarbij de authentieke maar levendige productie van T-Bone Burnett en je hebt een voltreffer. Het is vooral opvallend hoe goed Allman nog zingt. Veel van dit materiaal schijnen overigens eerste takes te zijn. Dat was een goede keuze omdat mede daardoor het spelplezier en spontaniteit van Low Country Blues afspat. Hoogtepunten zijn het trage en dreigende Devil Got My Woman van Skip James en een sublieme versie van de Muddy Waters-tune I Can’t Be Satisfied. Je je krijgt bij beluistering het gevoel alsof je in een donkere en rokerige kroeg staat in de Mississippi-delta. Beter kan dus niet.

Label: Universal Music
Tijdsduur: 52.39 min
Informatie: www.greggallman.com