Ik begon mij een beetje zorgen te maken om Rowwen Hèze. Na het prima Rodus & Lucius uit 2006 bracht de band nog wel een aantal releases uit maar werkje met volledig nieuw materiaal bleef wel angstvallig lang weg. Inspiratie kun je niet oproepen moet Jack Poels gedacht hebben. Het is zijn goed rech. De man uit America legt de lat immers hoog voor zichzelf. Zonder dat Geal ook maar een moment vernieuwend is of opzichtig nieuwe horizonnen aftast, weet het vanaf de openingsong Geal tot het slotakkoord Treurig Liedje volstrekt te beklijven. De teneur is vrij rustig en Rowwen Hèze put wederom uit stijltjes die we zo goed van ze kennen. Opvallend is de toevoeging van gitarist Angelo de Rijke (Anouk, Guus Meeuwis) die in een groot aantal tracks ook de pedalsteel van stal haalt. De thematiek van Geal is helder. Poels beschrijft de mooie maar ook wrange tegenstellingen in het leven. Dat doet hij overigens al jaren maar nooit eerder was zijn woordkeuze en gevoel voor fijne melodieën zo geslaagd. Zijn oog voor detail lijkt alleen maar scherper te worden en de sensoren van Poels werken op Geal op volle toeren. De heimwee in Wanssumse Wind, het gevoel bij een kleur in de titelsong of in het meesterlijk geschreven Elke Kier Als Geej Lacht maar ook de hoop zoals in Deze Daag. Poels slaat geen moment de plank mis en de humor die onderhuids nog een beetje aanwezig is, is vilijn. Geal is ook vooral een plaat van hoop en het optimisme van Poels loopt als een rode draad door de 12 songs. De band speelt ingetogen, functioneel vooral maar erg herkenbaar. Accordeonist Tren van Enckevort die Geal ook produceerde, toverde weer een aantal memorabele arrangementen uit zijn mouw. Het maakt Geal tot één van de beste werkstukken uit het toch al zo rijke oeuvre van de band.
Label: CNR Entertainment
meer informatie: www.rowwenheze.nl
