Om eerlijk te zijn hebben de diverse albums van The Black Crowes me nooit erg kunnen pakken. Niet dat de band slechte muziek speelde, er was gewoon geen (persoonlijke) klik. Chris Robinson moet als frontman van de met pensioen zijnde band in ieder geval nog steeds zijn artistieke ei kwijt en zo kwam dit collectief tot stand.
Big Moon Ritual is het nieuwe geesteskind van Robinson die na twintig jaren toeren en musiceren nog steeds geen genoeg heeft van z’n vak. Hij vergaarde zijn oude Crowes-collega Adam MacDougall, Neal Casal (gitaar), bassist Mark Dutton en George Sluppick (drums) om zich heen en al spelend en jammend uit te monden in de Chris Robinson Brotherhood. En de muziek wijkt eigenlijk niet veel af van wat de vorige band van de zanger/ gitarist ten gehore bracht, behalve dat er meer progressieve en psychedelische klanken ten gehore worden gebracht. Big Moon Ritual is weliswaar een debuutalbum van Robinson en de zijnen, het is echter duidelijk hoorbaar dat deze heren het spelen –en het podium- goed beheersen. En er heerst synergie op het album! De gitaren zijn goed op elkaar afgestemd, er wordt geen enkel ego versterkt op het album. Gebroederlijk, inderdaad. De wat zuidelijk Amerikaans aandoende psychedelische rocksongs van CRB zijn doordrenkt met een flinke seventies-sound en doen terugdenken aan de betere muziek van Little Feat of Lynyrd Skynyrd. In meer dan zestig minuten laat de band slechts zeven tracks horen, waarvan de bluesy opener Tulsa Yesterday de kroon spant met meer dan tien minuten speeltijd. Er wordt nergens zwaar uitgehaald, maar eerder lieflijk en plezierig gemusiceerd door het vijftal. De heren hebben inspiratie genoeg, klinken nergens vermoeiend of voorspelbaar en ook de diverse solo’s komen mooi en zelfs wat gelaagd uit het muzikale geheel naar voren. Dat de band de smaak te pakken heeft moge duidelijk zijn, er is al een tweede/ begeleidend album op komst. Deze zal de titel The Magic Door dragen en al in september van dit jaar verkrijgbaar zijn. Tussendoor wordt er in de V.S. op dit moment flink getoerd. Voorlopig hebben we een fijne aftrap met Big Moon Ritual, een album dat weer bewijst dat composities die zijn beïnvloed door de betere muziek uit de jaren zeventig nog steeds bestaansrecht hebben. Wat mij betreft is Robinson hier meer op z’n plaats dan bij z’n eerdere band wat betreft studioalbums. Daarbij klinkt de cd goed, zonder compressie of loudness-effecten. En terecht!
Label: Silver Arrow/ Megaforce
Speelduur: 60:31 minuten
Website: www.chrisrobinsonbrotherhood.com
