De single Evil, een song van Howlin Wolf die hij maakte met Jack White beloofde veel goeds. Met Spirit in The Room volgt Tom Jones het spoor van tijdgenoten zoals Johnny Cash, Pat Boone en Neil Diamond. Serieuze covers die op een serieuze manier vertolkt worden. De knipoog uit de muziek van Jones is volledig verdwenen. Wat over blijft is die nog altijd magistrale strot. Spirit In The Room leunt op drie pijlers uit het oeuvre van Jones: pop, gospel/blues en middle of the road. Producer Ethan Jones blijkt hier de perfecte katalysator te zijn en de poorten van goede smaak te bewaren. Het resultaat is verrassend. De keuze voor McCartney’s I Want To Come Home en Richard Thompson’s Dimming Of The Day zijn nog wel te herleiden. Maar wat te denken van zijn harmonieus rijke versie van The Low Anthem’s Charlie Darwin? En tja, als Jones hier zelfs wegkomt met een furieuze herwaardering van Bad As Me van Tom Waits, dan weet je hoe laat het is. Als toetje krijgt ook nog eens Soul Of A Man van Blind Willie Johnson een bewerking. Jones bijt in de nadagen van zijn loopbaan kranig van zich af.
Jean-Paul Heck
