music

'Ivan Lins goes Dutch.' Dat kunnen we de laatste jaren toch wel zeggen. Na zijn artistiek succesvolle samenwerking met het Metropole Orkest, stort de Braziliaanse songschrijver en zanger zich nu in de bekwame handen van de Nederlandse producer Ruud Jacobs. Deze jazzbassist en ervaren producer, is als geen ander in staat om zonder opsmuk of mooimakerij, instrumentaties perfect te registreren. Dat is ook precies wat hij doet op Intimate. Lins is een man met een indrukwekkend songbook. Zo namen grootheden als Ella Fitzgerald, George Benson, Toots Thielemans en Barbara Streisand werk van hem op. Ik vergeleek hem in het verleden vaak als vocalist de Amerikaanse zanger Michael Franks. Net als bij Franks kruipt ook de muziek van Lins bijna stiekem onder de huid. De songs van hem zijn diep geworteld in de Braziliaanse traditie en doen wat betreft arrangementen soms denken aan de finesse van zijn Amerikaanse collega Burt Bacharach. De instrumentaties zijn ragfijn en het vocale werk divers. Soms een beetje te divers want het rijtje gastvocalisten, wekt enigzins de indruk van versnippering. Jacobs haalde ondermeer Trijntje Oosterhuis, Laura Fygi en de New Yorkse zangeres Jane Monheit er bij. Toch is het de Duitse trompettist Till Brönner die op Intimate het meeste indruk maakt. Zijn soms naar Miles Davis en Eric Vloeimans refererende spel, versterkt de song. Daarnaast durft hij buiten de lijntjes te kleuren. Dat Intimate hartje winter op de markt komt, is wat moeilijk te begrijpen. Maar één ding is zeker: Lins heeft met grote Nederlandse hulp een van zijn betere albums van de laatste jaren in de steigers kunnen zetten.